İskele Kelepçesi Tijli 70 cm

Tijli İskele Kelepçesi (veya tam adıyla Tijli İskele Bağlantı Kelepçesi), iskele sistemlerinin temel yapıya, yani binanın dış cephesine güvenli bir şekilde ankrajlanması (sabitlenmesi) için kullanılan özel bir bağlantı elemanıdır.

Bu kelepçe, iskelenin devrilmesini, kaymasını veya cepheden ayrılmasını önleyerek en önemli güvenlik fonksiyonlarından birini yerine getirir.

Bileşenleri

Tijli iskele kelepçesi bir set halinde kullanılır ve genellikle şu üç ana bileşenden oluşur:

1. İskele Boru Kelepçesi: İskelenin dikey veya yatay borusunu sıkıca kavramak için kullanılan kelepçe (genellikle bir çeşit yarım kelepçe veya özel olarak tasarlanmış bir kelepçe gövdesidir).
2. Tij (Rot/Saplama): Kelepçenin gövdesi ile dübel arasına giren, üzerinde dişler veya yivler bulunan, uzun çelik çubuktur. Tij kelimesi, Fransızca’da çubuk anlamına gelen “tige” kelimesinden türemiştir ve bu bağlantı elemanının ana taşıyıcısıdır. Tijlerin uzunluğu ihtiyaca göre ($40$ cm’den $200$ cm’ye kadar) değişebilir.
3. Çelik Dübel/Ankraj: Tijnın, beton veya tuğla duvara sabitlenmesini sağlayan, yüksek mukavemetli çelikten yapılmış ankraj elemanıdır.

Kullanım Amacı ve Önemi

• Rüzgar Yüküne Dayanım: İskelelerin üzerindeki rüzgar kuvveti, iskelenin cepheden ayrılmasına neden olabilir. Tijli kelepçe, iskelenin binaya sağlam bir şekilde bağlanmasını sağlayarak rüzgar yüklerine karşı direnci artırır.
• Devrilme Önleme: Yüksek iskelelerin en büyük riski devrilmedir. Tijli bağlantı, iskeleyi ana yapıya kilitleyerek devrilme tehlikesini ortadan kaldırır.
• Sallanma ve Salınımı Azaltma: İskele üzerindeki hareketler (yük, çalışanlar) titreşime ve salınıma neden olur. Duvara sabitleme, bu salınımı azaltır ve çalışanlar için daha güvenli bir ortam oluşturur.
• Yasal Zorunluluk: Yüksekte kurulu iskele sistemlerinin belirli aralıklarla ana yapıya sabitlenmesi (ankrajlanması) iş sağlığı ve güvenliği yönetmelikleri ve standartları (TS EN 12810/12811) gereği zorunludur.

Montaj Şekli

Tijli kelepçe, iskele borusuna bağlanır, tij demiri iskele ile bina cephesi arasındaki boşluğu doldurur ve tijin ucu, önceden binaya çakılmış veya kimyasal/mekanik olarak sabitlenmiş çelik dübel/ankraja bağlanarak kelepçe sıkılır. Bu sayede iskele, duvara kilitlenmiş olur.